Er zijn een aantal misverstanden/mythen die rondgaan over hoogbegaafdheid. Ik zal er een paar bespreken.
1. Hoogbegaafde kinderen presteren altijd academisch goed “dan zal je kind het wel goed doen op school”
Veel mensen denken dat hoogbegaafde kinderen automatisch academisch succes hebben. Hoogbegaafde kinderen kunnen op school juist onderpresteren omdat ze niet uitgedaagd worden of omdat hun leeromgeving niet aansluit bij hun behoeften. Als kinderen zich vervelen of zich niet begrepen voelen kunnen ze juist minder presteren dan van ze verwacht kan worden.
2. Hoogbegaafden hebben geen begeleiding nodig “diegene red het wel om zelf extra werk te doen”
Hoogbegaafde kinderen hebben vaak meer uitdaging nodig, het betekent echter niet dat zij dit helemaal zelfstandig kunnen. Ondanks dat ze cognitief sterk kunnen zijn, hebben ook zij begeleiding nodig om hun emotionele, sociale en leerbehoeften te ondersteunen. Als ze geen begeleiding krijgen kunnen ze vastlopen en niet volledig hun potentieel benutten.
3. Hoogbegaafdheid betekent alleen een intelligentie van 130+ “dan is je kind heel slim maar sociaal zeker niet zo sterk”
Bij hoogbegaafdheid wordt vaak gedacht aan intellectuele of academische vaardigheden. Maar hoogbegaafdheid bestaat uit meer dan alleen intellectuele vaardigheden, het intellect van 130+ is slechts een aspect. Hoogbegaafdheid omvat ook creatieve, sociale en emotionele dimensies. Veel hoogbegaafden hebben een groot empathisch vermogen, een diep gevoel voor rechtvaardigheid en een sterke intuïtie. Vaak hebben hoogbegaafden juist sterke sociale vaardigheden, echter zie je bij kinderen vaak dat deze vaardigheden afwijken van hun leeftijdsgenoten en er hierdoor een mismatch ontstaat.
Welke misverstanden/mythen zijn jullie tegengekomen?
Reactie plaatsen
Reacties